မဟာပိင်္ဂလဇာတ် (Maha Pingala Jataka)

ရှေးအခါက ဗာရဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်းမင်းပြုတော်မူစဉ်က ဖြစ်သည်။ ထိုမင်း၏ အိမ်တော်၌ ပမည်သော ဆင်ဖြူတော်တစ်စီး ရှိသည်။ ထိုဆင်ဖြူတော်သည် အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ မင်းကြီးသည် ထိုဆင်ဖြူတော်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် ဆင်ထိန်းကို ခေါ်၍ ဆင်ဖြူတော်ကို အလှပြင်ဆင်စေသည်။ ဆင်ထိန်းသည် ဆင်ဖြူတော်ကို ရေချိုး၍ အမွေးအမှင်တို့ကို သပ်ရပ်အောင် ပြုပြင်ပေးသည်။ ထို့နောက် ဆင်ဖြူတော်၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ရွှေဆင်တန်ဆာတို့ကို ဆင်ပေးသည်။ မင်းကြီးသည် ဆင်ဖြူတော်ကို မြင်လျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍ ဆင်ထိန်းကို ချီးမြှောက်သည်။ ထိုအခါ ဆင်ဖြူတော်သည် မင်းကြီးအား မေးသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် အလှပြင်ဆင်တော်မူရပါသနည်း။" မင်းကြီးက ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်။ "ပ၊ ယနေ့ သင်သည် အလွန်လှပဆန်းကြယ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလှပြင်ဆင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။" ဆင်ဖြူတော်က ဆက်၍ မေးသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်ကြောင့် အလှပြင်ဆင်တော်မူရပါသနည်း။" မင်းကြီးက ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်။ "ပ၊ သင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်၍ အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလှပြင်ဆင်၍ ပြည်သူပြည်သားတို့အား ပြသလိုသည်။" ဆင်ဖြူတော်သည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍ မင်းကြီးအား ရှိခိုးသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် ဆင်ဖြူတော်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုး၍ အမြဲတစေ အလှပြင်ဆင်တော်မူသည်။ ဆင်ဖြူတော်သည်လည်း မင်းကြီးအား ကျေးဇူးတုံ့ပြန်သောအားဖြင့် အမြဲတစေ မင်းကြီးကို စောင့်ရှောက်သည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝများတွင် တစ်ဘဝ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါက ဘုရားရှင်သည် ပမည်သော ဆင်ဖြူတော် ဖြစ်တော်မူသည်။